İpek durağa ulaştığında tabeladaki bütün saatler silinmişti. Yalnızca rayların ucunda, şehrin uyumayan tarafına giden turuncu bir ışık vardı. Gelen tr…
Koltukta unutulmuş biletin arkasında kendi el yazısını gördü: Bu kez son durakta inme. Oysa o cümleyi daha önce hiç yazmamıştı.
Tramvay köprüyü geçtiğinde şehir yeniden seslerini buldu. İpek, cebindeki bileti ikiye katladı ve ilk kez doğru durakta indiğini hissetti.
